Varia

Biometrie is een techniek voor het herkennen en identificeren van personen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van lichaamskenmerken en / of specifieke psychologische karakteristieken en gedragingen. Zo kan op basis van bijvoorbeeld vingerafdrukken, gezichtvorm, patronen in de iris, handschrift, warmtepatronen in het gelaat of het stempatroon iemand worden geïdentificeerd.

Biometrische identificatie kan worden gebruikt om ongeautoriseerde toegang tot bijvoorbeeld gebouwen, machines, pc of netwerken te voorkomen. Het gebruik van biometrische identificatie is aanzienlijk betrouwbaarder en minder fraudegevoelig dan het gebruik van toegangscodes, pincodes of smartcards. De lichaamskenmerken identificeren immers de persoon zelf en zijn niet overdraagbaar of vervreemdbaar.

Vaak zal een biometrische techniek toegepast worden in combinatie met een “gewone” identificatiemethode als een magneetkaart, een code, RFID-transponder of een handtekening.

Figuur 1 Anatomie van het oog, [1]

Iris herkenning is een biometrische identificatiemethode gebaseerd op hoge resolutie beelden van de irissen van een individu. De iris is een zichtbaar maar goed beschermde (beschermd door de cornea) structuur in het oog – Figuur 1. De iris is tevens een stabiele structuur welke gewoonlijk niet wijzigt in de tijd (tenzij bij ziekte). Meestal blijft de iris onveranderd na een chirurgische behandeling van het oog en zelfs blinden kunnen met de iris worden geïdentificeerd op voorwaarde dat hun ogen irissen bevatten.

De iris is quasi vlak en heeft een fijne textuur. Deze textuur wordt niet genetisch maar “random” bepaald tijdens de “embrionale” zwangerschap. Zelfs identieke tweelingen (monozygoten) hebben volledig onafhankelijke en verschillende iristexturen.

Al deze eigenschappen zorgen ervoor dat de iris een zeer geschikt orgaan is voor biometrische identificatie.

Bibliografie: [1] Iris recognition. “The colored part of the eye contains delicate patterns that vary randomly from person to person, offering a powerful means of identification.”
John Daugman - American Scientist, Volume 89 page 326-333

Deze systemen zijn er veelal op gericht het comfort van de gebruiker te verhogen maar kunnen ook een belangrijke bijdrage leveren naar inbraakveiligheid.

Zo is de eerste voorwaarde waaraan voldaan dient te worden voor een efficiënte beveiliging tegen inbraak de zogenaamde organisatorische maatregelen. Dit vereist een zekere discipline van de gebruiker. Toch bestaan er vandaag systemen die ramen en deuren automatisch op slot kunnen doen en weer openen. Op deze manier ondersteunen zulke systemen de gebruiker bij het nemen van de voornaamste maatregelen tegen inbraak, de organisatorische maatregelen.

Door integratie van de elektronische in de mechanische voorzieningen kan men ervoor zorgen dat deze elektronische maatregelen werken voor dat er sprake is van een effectieve inbraak. Dit zou b.v. kunnen gebeuren door integratie van sensoren in het beslag zodat een poging tot het manipuleren van het beslag tijdig, voordat de mechanische weerstand het begeeft, gedetecteerd wordt en zodoende de dief wordt betrapt en zijn poging staakt. (17 maart 2006).

Niet iedereen wil zijn openstaande bovenlichten aan de buitenzijde beveiligen met sierlijke smeedijzeren traliewerkjes. Een inpandige, roestvaststalen stang vormt dan een aantrekkelijk en slim alternatief.